Ons leven wordt bepaald door dingen waar we te weinig van hebben. Of het nu aan tijd, geld, voedsel, sociale contacten of iets anders is, schaarste vormt niet alleen begrenzingen, het bepaalt voor een groot deel ook hoe we ons binnen deze grenzen gedragen.
In het boek ‘SCHAARSTE. Hoe gebrek aan tijd en geld ons gedrag bepalen’ bieden Harvard-econoom Sendhil Mullainathan en Princeton-psycholoog Eldar Shafir een baanbrekend nieuw perspectief op menselijk gedrag. Als we een gebrek aan iets ervaren, kaapt dit onze aandacht weg. Het dwingt ons ons te concentreren, dat is bijvoorbeeld waarom we beter kunnen presteren als we een deadline hebben. Er schuilt echter ook een gevaar in: schaarste veroorzaakt tunnelvisie en beperkt ons denkvermogen. Aan de hand van eigen onderzoek en veel spraakmakende voorbeelden tonen de auteurs aan dat de gevolgen van schaarste veel verder gaan dan tot nu toe bekend was. Armoede (langdurige schaarste) zorgt er bijvoorbeeld voor dat men moeilijk nieuwe vaardigheden aan kan leren en gebrek aan tijd zorgt ervoor dat we op de lange termijn steeds onverstandigere beslissingen nemen.
