Het boek ‘Reading by Osmosis. Nature Interprets Us’ toont kunstwerken die niet door mensenhanden zijn gemaakt: een overwoekerd hek, een onderwatervideo, een gehavende discobal. De makers? Klimop, een octopus en de tijd. Als we erkennen dat ook dieren en planten de wereld ‘lezen’, interpreteren en (op artistieke wijze) transformeren, is de traditionele tegenstelling tussen cultuur en natuur dan nog langer houdbaar?
Semâ Bekirovic is beeldend kunstenaar en curator. Ze verkleint haar eigen inbreng in haar werk door samen te werken met planten, dieren en natuurlijke processen en fenomenen. Reading by Osmosis vormt het voorlopige hoogtepunt van dit proces. Ze staat hier compleet aan de zijlijn van het maakproces en geeft niet-menselijke kunstenaars ruim baan om hun werk te tonen. Reading by Osmosis bevraagt of het maken van kunst niet even onbewust en plantachtig is als bijvoorbeeld osmose.
In het in dit boek opgenomen essay ‘On Art as Planetary Metabolism’ werkt filosoof Michael Marder zijn theorieën over de niet-menselijk kunstpraktijk verder uit.
