Dit nummer van MONU onderzoekt hoe steden inclusiever kunnen worden door uiteenlopende groepen actief te betrekken in ontwerp en besluitvorming. Van toegankelijkheid en migratie tot informele stedelijkheid en meer-dan-menselijke perspectieven: inclusie blijkt een complex en soms tegenstrijdig proces.
Met bijdragen die zowel inspirerende voorbeelden als kritische kanttekeningen tonen, stelt dit nummer fundamentele vragen over solidariteit, macht en de rol van architectuur in een rechtvaardige stad.
