De huidige genetwerkte samenleving biedt vele wonderlijke mogelijkheden met betrekking tot informatie, communicatie, mobiliteit en flexibiliteit. Dit heeft echter een verborgen neveneffect: het maakt de wereld ‘plat’. Vertrouwde en beproefde hiërarchieën, tradities, elites en canons zijn aan erosie onderhevig. In een dergelijke afgevlakte, ‘horizontale’ wereld hebben kunstinstellingen moeite om het hoofd boven water te houden. Instellingen staan immers in een traditie van ‘verticaliteit’: historische diepgang, tradities, waarden, waardigheid en zekerheid.
Institutional Attitudes onderzoekt welke identiteit kunstinstellingen in de toekomst kunnen hebben. Zullen ze in staat zijn om weer diepgang en hoogte te bewerkstelligen? En is dat wenselijk? En zo ja, hoe gaat die nieuwe verticaliteit er dan uitzien? Of kunnen ze beter horizontale, verdiepende strategieën ontwikkelen om beter te kunnen reageren op de ‘platte’ wereld?
‘When flatness rules, we all feel the need to stand up to get some air. It is exactly this breathing space that Institutional Attitudes hopes to create.’
