Eva is een vrouw die haar plek in de wereld zoekt. Een wereld van taboes, ontucht en schaamte. In een tijd waarin vrouwen geacht worden zich te schikken, durft Eva te twijfelen, te verlangen en te denken. Ze groeit op in een joods-orthodox gezin, breekt uit, ontdekt het socialisme, trouwt, scheidt en worstelt met haar seksualiteit en identiteit.
Via een poëtische gedachtestroom, een innerlijke dialoog vol filosofische reflectie, voert ze de lezer mee naar alles wat haar bezighoudt. Ze wil begrijpen, doorgronden en doorleven, ook al wordt dat voor vrouwen van haar tijd als ‘ongepast’ beschouwd. Zo fantaseert ze over een vrouwelijke collega en over een minderjarige mannelijke leerling. Terwijl ze haar verlangens onderdrukt en zichzelf voortdurend beoordeelt en corrigeert, stijgt de spanning met haar kritische omgeving.
‘Eva’ verscheen in 1927 maar is actueler dan ooit. Het is een semi-autobiografische roman over denken versus voelen, over het verlangen om erbij te horen en tegelijk anders te zijn. Over vrouw-zijn, mens-zijn, isolement en onbegrip.
