F.C.J. Dingemans is vooral bekend geworden als stadsarchitect van Maastricht. In de periode 1942-1961 heeft hij de wederopbouw en de verdere stadsuitleg vormgegeven en begeleid.
De naoorlogse stedenbouw werd gedomineerd door de verwetenschappelijking van het vak. Planning werd verheven tot een essentieel middel voor de opbouw van de welvaartsstaat.
In Maastricht kreeg dit onder meer gestalte in de krans van parochiewijken op de westelijke oever van de stad die fraai met het landschap en de bestaande structuren zijn verweven.
In het boek wordt uitvoering ingegaan op de achtergronden van deze ontwikkeling maar ook op de problematiek om deze inmiddels 50 jaar oude wijken bewoonbaar te houden. Ook de renovatie van het befaamde Stokstraatkwartier komt aan bod.
