Water is geen hulpbron. Het is infrastructuur, geheugen en intelligentie.
In het boek ‘Lo-TEK Water’ documenteert Julia Watson inheemse watersystemen die ouder zijn dan industriële techniek, maar vaak beter presteren in veerkracht: drijvende landbouw in Bangladesh, chinampas in Mexico, getijdenvallen in Micronesië en ‘sponge cities’ in hedendaags China.
Watson presenteert deze systemen niet als etnografische voorbeelden, maar als actieve ontwerpkunde – een wereldwijd repertoire voor klimaatadaptatie.
Het boek bevindt zich op het snijvlak van: architectuur • ecologie • inheemse kennis • klimaaturbanisme
