Weinig hoogleraren hebben in de vorige eeuw een zo veelbewogen carriere doorlopen als Lodewijk Hermen Grondijs. Geboren in Nederlands-Indie studeerde hij in Utrecht, bereidde een proefschrift voor onder leiding van nobelprijswinnaar H.A. Lorentz te Leiden en was vervolgens leraar natuurkunde in Leeuwarden, Tilburg en Dordrecht. Intussen behoorde hij tot de oprichters van het Tijdschrift voor Wijsbegeerte. Hij verliet zijn leraarsbaan om oorlogscorrespondent te worden, was verslaggever van het Duitse bombardement op Leuven. Hij trof het aanwezig te zijn bij de opstand in Petrograd die de val van de dynastie der Romanovs inluidde, waarna hij zich aansloot bij de militaire missie die Frankrijk onder leiding van generaal Janin naar Oekraine en Siberie stuurde. Sindsdien zijn de publicaties die aan zijn biografie zijn gewijd, maar gering en het accent ligt daarin op een aspect: Grondijs’ relaties met Rusland en in het bijzonder zijn deelneming, aan de kant van de ‘Witten’, aan de burgeroorlog daar. In deze biografie maakt de auteur meer facetten van Grondijs’ leven en werken zichtbaar.
