Het finale boek over de stad die in het hart werd getroffen, zichzelf weer opbouwde en zijn trots herwon.
In 1940 zou de stad Rotterdam zijn zeshonderdjarig bestaan vieren. Maar feest zou het niet worden. Op 14 mei veranderde een formatie van 54 Duitse Heinkel 111 bommenwerpers de binnenstad in een helse vuurzee. Wat in eeuwen was gegroeid, werd in een ogenblik verwoest.
Rotterdam: een metropool van glas en beton, maar vooral een stad met een eigenzinnige bevolking die een smeltkroes van culturen is, door alle tijden uitgebreid met migranten van overal ter wereld, aangetrokken door zaken als vrijheid van godsdienst, economische ontwikkelingen, scheepvaart en scheepsbouw, grote werken, industrie en ‘vreemdelingen’ die zich binnen de kortste keren Rotterdammer voelden. Als iedereen ergens vandaan komt, is niemand een vreemde.
De auteurs Jan Oudenaarden (1943) en Rien Vroegindeweij (1944), verenigd in het Rotterdammologisch Instituut, hebben afzonderlijk en in samenwerking verschillende publicaties over de geschiedenis van Rotterdam op hun naam staan, met bijzondere belangstelling voor het gewone, alledaagse leven.
