Wanneer politieagent Brian Remy vijf dagen na 9/11 ontwaakt uit een coma, merkt hij dat zijn waarnemings- vermogen erg vreemd werkt. Zijn geheugen hapert en hij ziet vlekjes – als het dwarrelende puin dat van de ingestorte torens naar beneden viel – die voor eeuwig zijn beeld verstoren. De reconstructie van zijn eigen geschiedenis van 9/11 is in eerste instantie één grote dwaaltocht.
Ook kan Remy een aantal zaken niet plaatsen. Zo verloopt het contact met zijn ex-vrouw opeens moeizaam, begrijpt hij niets van de gesprekken met zijn collega Guterak en
is hem volstrekt onduidelijk wat de opdracht inhoudt,
die hij kennelijk in het kader van de nationale veiligheid heeft gekregen. Laat staan dat hij nog weet van wie hij die belangrijke opdracht heeft gekregen. Tot overmaat van ramp negeert zijn zoon Edgar hem volledig; hij doet net alsof zijn vader is omgekomen bij de aanslag.
Wat volgt is een intrigerende ‘histoire noir’ waarin Jess Walter met een zeker sarcasme en met humor vertelt over de chaotische dagen na die enorme tragedie. Een gebeurtenis die zoveel ouders van kinderen het leven nam en die het denken over orde en veiligheid in de wereld voorgoed heeft veranderd.
